Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε
Εκδόσεις Πατάκη
Γκράφιτι. Μια μορφή σύγχρονης τέχνης και διαμαρτυρίας, ένα κοινωνικό φαινόμενο με πολιτικές προεκτάσεις ενίοτε, μία καλλιτεχνική παρέμβαση ή μία επανάσταση για λίγους ανάλογα με την οπτική με την οποία θέλεις να το ερμηνεύσεις. Το 15ο κατά σειρά βιβλίο του Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε περιστρέφεται γύρω από το γκράφιτι. Ένα βιβλίο που γνωρίζοντας το θέμα μπορεί να μη σου κεντρίσει το ενδιαφέρον, αλλά όταν ξεκινήσεις την ανάγνωση, η πλοκή του ξαφνικά σε καθηλώνει. Ο συγγραφέας, γνωστός για τα ατμοσφαιρικά του μυθιστορήματα προσφέρει εδώ ένα έργο αντάξιο της φήμης του, με μία ρεαλιστική, κατά τη γνώμη μου, προσέγγιση της ανθρώπινης μοίρας. Εξάλλου «η Μοίρα είναι κυνηγός υπομονετικός. Κάποιες συμπτώσεις είναι εκ των προτέρων γραμμένες, σαν ελεύθεροι σκοπευτές καθισμένοι ανακούρκουδα με το μάτι στο σκόπευτρο και το δάχτυλο στη σκανδάλη, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο οπισθόφυλλο.
Για την υπόθεση δε χρειάζεται να γράψω πολλά. Η Αλεχάντρα, η μία εκ των δύο βασικών πρωταγωνιστών του βιβλίου, είναι μία ιστορικός τέχνης και κυνηγός ιδιαίτερων καλλιτεχνών. Αναλαμβάνει το δύσκολο έργο να εντοπίσει τον Σνάιπερ, ένα γραφιτά φάντασμα που το μόνο γνωστό γι αυτόν είναι τα έργα του, τα οποία υπογράφει με το σκόπευτρο του ελεύθερου σκοπευτή και οι ακραίες δράσεις που οργανώνει. Η αναζήτηση ξεκινά από τη Μαδρίτη και καταλήγει στη Νάπολη, εκεί που οι ανατροπές έρχονται να συναρπάσουν τον αναγνώστη.
Το βιβλίο αυτό το διάβασα αποσπασματικά, μέσα σε διάστημα ενός μήνα, λόγω περιορισμένου χρόνου. Κι ενώ πίστευα ότι όλες αυτές οι αναφορές στην ιστορία του γκράφιτι και στη φιλοσοφία των εκπροσώπων του θα με κούραζαν και θα με αποπροσανατόλιζαν από την υπόθεση, η πλοκή του τελικά κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο, έτσι που κάθε φορά που το έπιανα στα χέρια μου, ένιωθα σα να μην είχε μεσολαβήσει ούτε ένα λεπτό από την προηγούμενη ανάγνωση.
