Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2019

Η χαμένη κόρη

Έλενα Φερράντε
Εκδ. Πατάκης
(μτφ. Δήμητρα Δότση)


 Η Έλενα Φερράντε έγινε γνωστή στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό μέσα από την Τετραλογία της Νάπολης και μάλιστα σύντομα έγινε ιδιαίτερα αγαπητή. Ακολούθησαν οι «Μέρες εγκατάλειψης» και πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε στα ελληνικά το έκτο της μυθιστόρημα, «Η χαμένη κόρη».

 Σε αυτό το μικρό αλλά περιεκτικό σε νοήματα μυθιστόρημα συναντάμε τη Λήδα, μια καθηγήτρια πανεπιστημίου, η οποία μετά την αναχώρηση των δύο κοριτσιών της για τον Καναδά νιώθει ξαφνικά απελευθερωμένη και αποδεσμευμένη από τις οικογενειακές τις υποχρεώσεις. Αποφασίζει να φύγει για διακοπές κάπου στη Νότια Ιταλία, όπου εκεί συναντιέται τυχαία με τα μέλη μιας  φασαριόζικης και κάπως ιδιότροπης οικογένειας από την Νάπολη. Η συνάντηση αυτή πυροδοτεί για την ηρωίδα μια κατάδυση στη μνήμη και στο παρελθόν. Η Λήδα μας εξομολογείται όλα τα στάδια της μητρότητας από τα οποία πέρασε, τις δύσκολες αποφάσεις που πήρε για να ικανοποιήσει τη γυναικεία της υπόσταση και τις φιλοδοξίες της και μάλιστα το κάνει με τόση ειλικρίνεια που σχεδόν αγγίζει τα όρια του κυνισμού. Γνωρίζει ότι μπορεί να κατακριθεί από ένα μέρος της κοινωνίας, διστάζει να εκφράσει όσα χαράχτηκαν στα ενδόμυχα της ψυχής της, αναρωτιέται πολλές φορές τι είναι αυτό που την παρακινεί να επιστρέφει στο παρελθόν, αλλά είναι αργά για να κάνει πίσω. Το κουβάρι ξετυλίγεται μέχρι να φτάσει στην κάθαρση.

 Το μυθιστόρημα διαβάζεται σχεδόν απνευστί. Πρόκειται σίγουρα για λογοτεχνία που αγγίζει πιο εύκολα το γυναικείο κοινό, χάρη στο θέμα της μητρότητας με το οποίο καταπιάνεται, όμως θεωρώ πως οι διαστάσεις του είναι ευρύτερα κοινωνικές και μπορεί εύκολα να νιώσει ταύτιση οποιοσδήποτε αναγνώστης που έχει βρεθεί μπροστά σε μικρά ή μεγαλύτερα διλήμματα κάποια στιγμή και που έχει αναρωτηθεί πώς πορεύεται στη ζωή του. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.