Travelling with a book

  Ταξιδεύοντας με ένα βιβλίο...πάντα και παντού.. Με όποιο μέσο κι αν επιλέξω να ταξιδέψω, με πλοίο (συνήθως), με λεωφορείο (ακόμη πιο συνηθισμένο), με αεροπλάνο ( θα επιθυμούσα πιο συχνά), πάντα κουβαλάω ενα βιβλίο μαζί μου. Για μένα οι ώρες του ταξιδιού σημαίνουν χαλάρωση, ευκαιρία για λίγη περισσότερη παρέα με τον εαυτό μου, για ελεύθερο χρόνο που μπορώ να αφιερώσω σε κάτι που αγαπώ. Έτσι το διάβασμα ειναι ως επί το πλείστον η πρώτη μου επιλογή και νομίζω κι η καλύτερη. Μόνο μια συμβουλή... Πάρτε μαζί σας βιβλία σχετικά μικρά και ελαφριά!!! Κάτι ογκώδες όπως αυτό που επέλεξα για το σημερινό ταξίδι συνεπάγεται έξτρα βάρος στην τσάντα μου και μια μικρή γκρίνια απο μέρους μου αργότερα, όταν θα πονάω ο ώμος μου. Ας μην είμαι αχάριστη όμως, αξίζει τον κόπο...

Υ.Γ. Αυτό είναι το πρώτο άρθρο που ανεβάζω χωρίς το λάπτοπ μου ( ευχαριστώ Α.  για το τέλειο κινητό που μου έκανες δώρο), μακριά από το γραφείο μου, μέσα σε ένα πλοίο όπως φαντάζεστε και ναι! αισθάνομαι περήφανη γι αυτό!!!!

Η κουκουβάγια

Samuel Bjork

Εκδόσεις Διόπτρα

 Για κάποιο λόγο έχω την αίσθηση ότι το καλοκαίρι είναι η καταλληλότερη εποχή για να διαβάσει κάποιος αστυνομική λογοτεχνία. Ίσως γιατί η αφόρητη ζέστη έρχεται σε αντίθεση με τα συνήθως παγωμένα σκηνικά στα οποία διαδραματίζεται η εκάστοτε ιστορία, ίσως γιατί μέσα στην απόλυτη χαλαρότητα των διακοπών μας επιζητάμε κάτι που θα μας «αναστατώσει», όπως ένα έγκλημα, πάντως εγώ σίγουρα προτιμώ να διαβάζω αστυνομικά κατά τη διάρκεια των διακοπών μου, κάτω από τον ήλιο, μπροστά σε μία θάλασσα που θα συναγωνίζεται το βιβλίο για το τι από τα δύο θα επικρατήσει στην προτίμηση μου.

 Αυτό ακριβώς ένιωθα πριν λίγες μέρες όταν δεν μπορούσα να αφήσω απ΄ τα χέρια μου την «Κουκουβάγια», του Samuel Bjork και να κάνω μια βουτιά στη θάλασσα. Ναι, ήταν τόση η αγωνία στην οποία με κρατούσε η ιστορία που απλώς ρουφούσα τις σελίδες μέχρι να φτάσω στο τέλος και στη λύση του εγκλήματος. Ποιος μπορεί άραγε να έχει δολοφονήσει ένα δεκαεφτάχρονο κορίτσι και το έχει τοποθετήσει γυμνό πάνω σε ένα στρώμα από φτερά κουκουβάγιας, με μια ξανθιά περούκα στήνοντας γύρω της ένα περίεργο σκηνικό που μοιάζει με τελετουργία; Το κουβάρι της υπόθεσης προσπαθεί να ξεμπλέξει ο επιθεωρητής Χόλγκερ Μουνκ μαζί με την ικανότατη αλλά ψυχολογικά ευάλωτη συνεργάτιδά του Μία Κρούγκερ. Οι ύποπτοι πολλοί, αλλά οι ανατροπές ακόμη περισσότερες.

 Ο Νορβηγός συγγραφέας έχει βάλει όλο του το ταλέντο στη δημιουργία ενός αστυνομικού αριστουργήματος, που τα έχει όλα. Αγωνία, μυστήριο, μυστικά που αποκαλύπτονται σταδιακά, μία υπόθεση που περιπλέκεται όλο και περισσότερο και που σε αφήνει με κομμένη την ανάσα. Το πιο σπουδαίο για μένα όμως επίτευγμα του συγγραφέα είναι ο τρόπος με τον οποίο σκιαγραφεί τον χαρακτήρα καθενός από τους μεγάλους ή μικρούς ήρωες αυτής της ιστορίας. Από ολόκληρη την αστυνομική ομάδα μέχρι τους ελάχιστα εμπλεκόμενους στην υπόθεση ο Bjork φαίνεται πως δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο και αδικημένο στο περιθώριο της ιστορίας.

 Τελικά η σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία, όχι μόνο εξελίσσεται σε ό,τι πιο σύγχρονο έχει να αναδείξει η αστυνομική λογοτεχνία γενικότερα, αλλά τείνει πιστεύω να δημιουργήσει μία ολόκληρη σχολή γύρω από αυτή. Σίγουρα αξίζει να διαβάσει κάποιος έστω κι έναν Σκανδιναβό συγγραφέα αστυνομικής λογοτεχνίας για να πειστεί πως αυτό το βόρειο ψυχρό κλίμα αποτελεί ένα εξαιρετικό υπόβαθρο για έμπνευση και δημιουργία.