Δικαιολογίες

Έχουν περάσει αρκετοί μήνες από την τελευταία φορά που ανέβηκε κάποιο post σε αυτό εδώ το blog. Για την ακρίβεια, πέρασε ένας ολόκληρος χειμώνας, μια άνοιξη και σχεδόν ένα καλοκαίρι χωρίς κανένα σημείο ζωής. Κι όμως… ζω και διαβάζω ακόμη.

Φυσικά και όλους αυτούς τους μήνες έχω διαβάσει αρκετά βιβλία. Βιβλία πολύ ενδιαφέροντα, βιβλία καλούτσικα, κάποια απ’ αυτά κάπως βαρετά και εννοείται για όποιον με ξέρει βιβλία που τα παράτησα. (Δε διαβάζονταν με τίποτα!) Θα μου πεις βέβαια, αφού έχεις διαβάσει τόσα, γιατί δεν ανέβασες κανένα άρθρο. Δε θα δικαιολογηθώ. Ο λόγος είναι ένας. Βαριόμουν. Ναι, είναι αλήθεια. Ενώ έλεγα συνεχώς στον εαυτό μου: “γράψε κάτι”, “να γι αυτό το βιβλίο είναι ευκαιρία”, “έλα άνοιξε το laptop και ξεκίνα να πληκτρολογείς”, δεν είχα καμία διάθεση εντέλει να το κάνω. Κι ευτυχώς γιατί μάλλον θα έγραφα βλακείες. (Μπορεί να γράφω ήδη..!). Λοιπόν το θέμα είναι ότι η διάθεση μας για να κάνουμε ή να μην κάνουμε κάτι παίζει σαφώς τον πρώτο ρόλο. Ενώ διάβαζα με πολλή όρεξη, κάποιες μέρες διάβαζα λυσσασμένα (ας μου επιτραπεί ο όρος), δεν ήμουν σε φάση να γράψω. Η αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια του χειμώνα δεν είχα και τον απαιτούμενο χρόνο, αλλά αυτό είναι δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια απλή δικαιολογία.

Παρόλα αυτά, μιας και τώρα γράφω,  παρατηρώ τώρα ότι έχω κρατήσει αρκετές σημειώσεις για ορισμένα απ’ τα βιβλία που με συντρόφευσαν αυτούς τους μήνες. Απλώς οι σημειώσει αυτές δεν μπήκαν ποτέ σε σειρά. Ακόμη δεν ξέρω αν θα μπουν ή αν πρέπει να μπουν μετά από τόσο καιρό. Θα δείξει. Τελοσπάντων. Το συμπέρασμά μου είναι απ’ όλη αυτή την βαρεμάρα- αναβλητικότητα που με κυρίευσε είναι ένα: αυτό που ουσιαστικά μ’ αρέσει να κάνω και θα συνεχίσω να κάνω ακατάπαυστα είναι να διαβάζω. Είναι αυτή η εσωτερική διαδικασία που ακολουθώ με τον εαυτό μου και τις σκέψεις μου. Το γράψιμο είναι τελείως διαφορετικό, είναι εξωτερίκευση, είναι σαν να παίρνουν οι σκέψεις μου κάποιου είδους μορφή. Αυτό δεν έχω ανάγκη να το κάνω πάντα. Έτσι κι αλλιώς αυτό το blog υπάρχει για να εκφράζομαι όποτε νιώθω την ανάγκη να το κάνω. 

Ο χρόνος μας είναι πολύτιμος, οπότε ας τον διαχειριζόμαστε όσο πιο ευχάριστα μπορούμε, κάνοντας αυτά που επιθυμούμε και χωρίς να καταπιεζόμαστε. Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού, καλές βουτιές, καλά ταξίδια, καλές αναγνώσεις, καλά να περνάμε βρε παιδιά!! Τα λέμε σύντομα!!

Αγαπημένη φωτό διακοπών. Αιώρα και βιβλίο. Θα μπορούσα να περάσω όλο το καλοκαίρι μου έτσι.