Βιβλία γλυπτά

Ένα συνηθισμένο απόγευμα, χαζεύοντας στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μία εικόνα από ένα βιβλίο γλυπτό. Αν και είχα ξαναδεί παρόμοιες φωτογραφίες, σκέφτηκα να κάνω μία μίνι έρευνα για τα πιο παραμυθένια γλυπτά φτιαγμένα από τις σελίδες βιβλίων και εμπνευσμένα από ευφάνταστους καλλιτέχνες.

Εντυπωσιάστηκα πρώτα από τα γλυπτά του Guy Laramee, ο οποίος αποφάσισε να ζωγραφίσει στα εξώφυλλα των βιβλίων διάφορα είδη πουλιών από την περιοχή Serra de Corvo Branco της Βραζιλίας και στο εσωτερικό των βιβλίων φιλοτέχνησε το περιβάλλον στο οποίο ζουν.

   

           

Σπουδαία είναι και τα γλυπτά της Jodi Jarvey-Brown, η οποία δημιουργεί έργα τέχνης αναπαριστώντας σκηνές από τα ίδια τα βιβλία που χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη. Σίγουρα μπορείτε να αναγνωρίσετε -όπως κι εγώ- εικόνες από τα αγαπημένα βιβλία των παιδικών μας χρόνων, κι όχι μόνο.

Τέλος εξίσου μαγικές και παραμυθένιες είναι και οι δημιουργίες της Su Blackwell, η οποία μάλιστα «ζωντανεύει» τα γλυπτά της προσθέτοντας όπου χρειάζεται και φωτισμό.

Πηγές: http://www.guylaramee.com/
http://www.amusingplanet.com/2015/06/guy-laramees-latest-book-carvings-of.html
http://www.jodiharvey-brown.com/book-sculptures.html
http://www.sublackwell.co.uk/portfolio-book-cut-sculpture/

Οι πληροφοριοδότες

                                   Juan Gabriel Vasquez   
                                       Εκδόσεις Ίκαρος

  Πώς ένα βιβλίο μπορεί να ανατρέψει για τον ίδιο του τον συγγραφέα, όσα μέχρι σήμερα πίστευε ότι γνώριζε για τον πατέρα του; Ο δημοσιογράφος Γκαμπριέλ Σαντόρο, στο πρώτο του βιβλίο, εξιστορεί τη ζωή μιας Γερμανοεβραίας που εγκαταστάθηκε στην Κολομβία λίγο πριν το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Η αιχμηρή κριτική όμως που δέχεται από τον πατέρα του, τον αναγκάζει να αναζητήσει τι είναι αυτό που πραγματικά κρύβεται πίσω από τις εκμυστηρεύσεις της Γερμανίδας και ποιοι είναι τελικά οι «πληροφοριοδότες» της ιστορίας  του.

   Ολόκληρο το βιβλίο είναι μία διαδρομή από το ψέμα και τη συγκάλυψη στην αλήθεια, από την παραδοχή στη μεταμέλεια. Γίνεται φανερή η προσπάθεια ενός άντρα να εξιλεωθεί για το νεανικό του σφάλμα που τόσο έντεχνα έκρυβε όλον αυτό τον καιρό και που αποτελούσε ισόβιο φορτίο για τη συνείδησή του. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε πολλά χρονολογικά, ιστορικά και ηθικά επίπεδα, με τη μορφή δημοσιογραφικής έρευνας. Το παρελθόν ζωντανεύει από την πένα του συγγραφέα και απαιτεί αναδιάρθρωση.

  Ο Βάσκες με εξαιρετική μαεστρία «χτίζει» ένα μυθιστόρημα πάνω στο σκοτεινό παρελθόν της Κολομβίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, τότε που η συνεργασία με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, έφερε ως επακόλουθο τις «μαύρες λίστες», με σκοπό την οικονομική απομόνωση όσων αντιτίθονταν στην αμυντική πολιτική των ΗΠΑ ή κρίνονταν υπεύθυνοι για ναζιστική προπαγάνδα. Ο Βάσκες σε συνεντεύξεις του χαρακτηρίζει τους Πληροφοριοδότες ως ένα μυθιστόρημα «γραμμένο για την ατομική συνείδηση, για το πώς αυτή διαμορφώνεται από τα μεγάλα ιστορικά κινήματα και για τους τρόπους με τους οποίους η γραπτή και προφορική γλώσσα εισβάλλει στην πραγματικότητα και την αναδιαμορφώνει».

Άκου ανθρωπάκο!

                                               

                                    Του Βίλχελμ Ράιχ

   Στις 24 Μαρτίου του 1897 γεννιέται στη Γαλικία, περιοχή που ανήκε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, ο Βίλχελμ Ράιχ, ένας οραματιστής που έμελλε να διχάσει με τις θεωρίες και το έργο του όχι μόνο την επιστημονική κοινότητα όπου ανήκε, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία. Μαθητής και φίλος του Σίγκμουντ Φρόυντ από το 1920, ακολούθησε μία λαμπρή καριέρα ως ψυχίατρος και ψυχαναλυτής, πρώτα στη Βιέννη και εν συνεχεία στο Βερολίνο. Το 1939, μετά την άνοδο του ναζισμού στη Γερμανία, μετακομίζει στις ΗΠΑ, όπου και ξεκινά τις έρευνες του γύρω από σωματικές και ψυχικές ασθένειες, οι οποίες σύμφωνα με τη θεωρία του οφείλονται στην ύπαρξη μίας «ζωτικής κοσμικής ενέργειας», της «οργόνης» και που κατέληξαν στη δημιουργία των αντίστοιχων ενεργειακών συσσωρευτών οργόνης. Η έρευνα του αυτή κρίθηκε ως επικίνδυνη κι έτσι τον Μάρτιο του 1957 κατέληξε στη φυλακή, όπου και πέθανε επτά μήνες αργότερα.

 Αν και οι ψυχαναλυτικές θεωρίες του Ράιχ αμαύρωσαν τη φήμη του και αμφισβητούνται μέχρι και σήμερα, οι κοινωνικές και πολιτικές του απόψεις, παρότι επαναστατικές για την εποχή του, εξακολουθούν να βρίσκουν υποστηρικτές και να παραμένουν επίκαιρες. Οι απόψεις αυτές διατυπώνονται ξεκάθαρα και στο «Άκου ανθρωπάκο!», που γράφτηκε το 1946 και δημοσιεύτηκε το 1948. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μία κραυγή του συγγραφέα ενάντια στο φασισμό και τον ολοκληρωτισμό. Ο Ράιχ κρίνει ότι έχει την ηθική υποχρέωση να αφυπνίσει τον «ανθρωπάκο», που επαναπαύεται στον κοινωνικό του ρόλο ως ψηφοφόρο κι όχι ως ενεργό πολίτη, που συμβιβάζεται με την εκάστοτε πολιτική κατάσταση αρκεί να μη θίγεται ο ίδιος, που καταχράται την εξουσία όταν βρίσκεται σε αυτή, που δυναστεύει τα παιδιά του και τον/την σύζυγο, που δε διστάζει να δολοφονήσει τους φίλους και να λατρέψει τους εχθρούς. Όμως, παρά την αυστηρότητα με την οποία κρίνει τον «ανθρωπάκο», ο Ράιχ έχει βαθιά πίστη στη δύναμη και στα βαθιά συναισθήματα που ο καθένας κρύβει μέσα του και αυτά έχει ως στόχο να αναδείξει. Υποστηρίζει ότι «Ο μεγάλος άνθρωπος ξέρει πότε και με ποιον τρόπο είναι μικρός. Ο Ανθρωπάκος δε γνωρίζει ότι είναι μικρός και φοβάται να το μάθει». Είναι πεπεισμένος όμως ότι όταν το μάθει και αγωνιστεί για να ξεπεράσει την μικρότητα του, τότε θα οδηγηθεί με βεβαιότητα στην πρόοδο και την ευτυχία.

 Το βιβλίο αν και λιγάκι κουραστικό, καθώς ο συγγραφέας επαναλαμβάνεται σε αρκετά σημεία, αξίζει να διαβαστεί ως το εγχειρίδιο του σωστού πολίτη και οικογενειάρχη, του ανθρώπου εκείνου που δεν αφήνει τη μοίρα του στα χέρια άλλων. Στην τελευταία έκδοση από τις εκδόσεις Μίνωας, εκτός από την πετυχημένη μετάφραση και τον προσεγμένο πρόλογο, συναντούμε την εξαιρετική εικονογράφηση του William Steig, από την έκδοση του 1974, η οποία με το δυναμικό χιούμορ των σκίτσων ζωντανεύει τις απόψεις του Ράιχ.