Η χαμένη κόρη

Έλενα Φερράντε

Εκδ. Πατάκης

(μτφ. Δήμητρα Δότση)

 Η Έλενα Φερράντε έγινε γνωστή στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό μέσα από την Τετραλογία της Νάπολης και μάλιστα σύντομα έγινε ιδιαίτερα αγαπητή. Ακολούθησαν οι «Μέρες εγκατάλειψης» και πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε στα ελληνικά το έκτο της μυθιστόρημα, «Η χαμένη κόρη».

 Σε αυτό το μικρό αλλά περιεκτικό σε νοήματα μυθιστόρημα συναντάμε τη Λήδα, μια καθηγήτρια πανεπιστημίου, η οποία μετά την αναχώρηση των δύο κοριτσιών της για τον Καναδά νιώθει ξαφνικά απελευθερωμένη και αποδεσμευμένη από τις οικογενειακές τις υποχρεώσεις. Αποφασίζει να φύγει για διακοπές κάπου στη Νότια Ιταλία, όπου εκεί συναντιέται τυχαία με τα μέλη μιας  φασαριόζικης και κάπως ιδιότροπης οικογένειας από την Νάπολη. Η συνάντηση αυτή πυροδοτεί για την ηρωίδα μια κατάδυση στη μνήμη και στο παρελθόν. Η Λήδα μας εξομολογείται όλα τα στάδια της μητρότητας από τα οποία πέρασε, τις δύσκολες αποφάσεις που πήρε για να ικανοποιήσει τη γυναικεία της υπόσταση και τις φιλοδοξίες της και μάλιστα το κάνει με τόση ειλικρίνεια που σχεδόν αγγίζει τα όρια του κυνισμού. Γνωρίζει ότι μπορεί να κατακριθεί από ένα μέρος της κοινωνίας, διστάζει να εκφράσει όσα χαράχτηκαν στα ενδόμυχα της ψυχής της, αναρωτιέται πολλές φορές τι είναι αυτό που την παρακινεί να επιστρέφει στο παρελθόν, αλλά είναι αργά για να κάνει πίσω. Το κουβάρι ξετυλίγεται μέχρι να φτάσει στην κάθαρση.

 Το μυθιστόρημα διαβάζεται σχεδόν απνευστί. Πρόκειται σίγουρα για λογοτεχνία που αγγίζει πιο εύκολα το γυναικείο κοινό, χάρη στο θέμα της μητρότητας με το οποίο καταπιάνεται, όμως θεωρώ πως οι διαστάσεις του είναι ευρύτερα κοινωνικές και μπορεί εύκολα να νιώσει ταύτιση οποιοσδήποτε αναγνώστης που έχει βρεθεί μπροστά σε μικρά ή μεγαλύτερα διλήμματα κάποια στιγμή και που έχει αναρωτηθεί πώς πορεύεται στη ζωή του. 

http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=749192

Να με φωνάζεις με τ' όνομά σου

André Aciman

Εκδ. Μεταίχμιο

 Έχουν περάσει αρκετοί μήνες από τότε που ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου του André Aciman «Να με φωνάζεις με τ’ όνομά σου», ίσως του καλύτερου βιβλίου για μένα μέσα  στο 2018. Όλον αυτό τον καιρό λοιπόν που δεν έγραψα κάποιο άρθρο για να το παρουσιάσω, πίστευα ότι θα δυσκολευόμουν όταν θα ερχόταν αυτή η στιγμή, ότι κάτι θα είχε χαθεί από τη συγκίνηση που ένιωσα όσο πλησίαζα προς το τέλος. Κι όμως η συναισθηματική μνήμη είναι τόσο ισχυρή, που ακόμη και τώρα είμαι σε θέση να ανακαλέσω την αγωνία μου για την τύχη των ηρώων και την συναίσθηση του πόνου που προκαλεί ο αποχωρισμός.

 Το βιβλίο αφηγείται την ερωτική ιστορία δύο νεαρών ανδρών, του 17χρονου Έλιο και του 24χρονου Όλιβερ, μέσα από τις αναμνήσεις του πρώτου. Ενός ειδυλλίου που ξεκινά από την αμφισβήτηση και τον δισταγμό και καταλήγει σε έναν έρωτα αφοπλιστικό και απελευθερωτικό. Το βιβλίο μού έμοιαζε εξαρχής με ερωτική εξομολόγηση, με την απόλυτη απογύμνωση της ψυχής που μόνο ένας δυνατός έρωτας μπορεί να σε κάνει να νιώσεις. Πρόκειται για ένα βιβλίο άκρως ερωτικό, με σεξουαλικές αναφορές, που ενώ θα φάνταζαν ιδιαίτερα προκλητικές δεν έχουν τελικά σκοπό να προκαλέσουν και συνάμα ένα βιβλίο τρυφερό και συγκινητικό που δε νομίζω ότι σε αφήνει αδιάφορο.  Τα λόγια του πατέρα προς τον γιο του Έλιο κάπου προς το τέλος του βιβλίου περικλείουν όλο το νόημα της αφήγησης:

"Είχατε μια όμορφη φιλία. Ίσως κάτι παραπάνω από φιλία. Και σε ζηλεύω. Στη θέση μου, οι περισσότεροι γονείς θα εύχονταν το πράγμα να εξαφανιζόταν, ή θα προσεύχονταν ο γιος τους να συνερχόταν σύντομα. Όμως εγώ δεν είμαι τέτοιος γονιός. Αν υπάρχει πόνος, φύλαξέ τον, κι αν υπάρχει φλόγα, μην την πνίξεις, μην είσαι βάναυσος μαζί της. Ξεριζώνουμε τόσα πολλά απ’ τους εαυτούς μας για να γιατρευτούμε γρηγορότερα απ’ όσο πρέπει, που μέχρι τα τριάντα έχουμε ξοφλήσει, και έχουμε να δώσουμε όλο και λιγότερα σε κάθε νέα σχέση. Η απόσυρση είναι φριχτό πράγμα όταν σε κρατά ξάγρυπνο τη νύχτα, και το να μας ξεχνάνε πιο σύντομα απ’ ότι θα θέλαμε να ξεχαστούμε είναι εξίσου σκληρό. Αλλά πόσο κρίμα να μην αφήνεσαι να νιώσεις, μόνο και μόνο για να μη νιώσεις τίποτα!"

 Αν η ταινία η ταινία χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς εκπληκτική, γεγονός που της χάρισε και το Όσκαρ καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου, τότε το βιβλίο είναι απλά ένα αριστούργημα.

https://www.metaixmio.gr/el/products/%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CE%BF%CF%85

Το Παρίσι είναι πάντα μια καλή ιδέα

Νικολά Μπαρρό

Εκδ. Πατάκης

 Πρώτο βιβλίο για φέτος «Το Παρίσι είναι πάντα μια καλή ιδέα». Μια ρομαντική, χαριτωμένη ιστορία, με φόντο φυσικά την Πόλη του Φωτός. Ένα βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα, ιδανικό για χαλαρά απογεύματα με καφέ (γαλλικό!) ή τσάι και που άνετα μπορεί να μεταφερθεί στον κινηματογράφο και να αποτελέσει μια αξιοπρεπή ρομαντική κομεντί.

 Πρωταγωνίστρια της ιστορίας η Ροζαλί Λοράν, ιδιοκτήτρια ενός μικρού χαρτοπωλείου, που δε σταματά να ονειρεύεται και να πιστεύει στον έρωτα που κάποια στιγμή θα έρθει στη ζωή της και θα την παρασύρει σε παραμυθένια μονοπάτια. Ο έρωτας έρχεται, αλλά όχι μόνος. Έρχεται μαζί με κάποιες περιπέτειες  και πολλές εκπλήξεις.

 Αν και η ιστορία είναι αρκετά προβλέψιμη από τα πρώτα σχεδόν κεφάλαια, η ευχαρίστηση που σου προκαλεί η ανάγνωση της σε κάνει να θέλεις να τη συνεχίσεις ως το τέλος. Φτάνοντας βέβαια στο τέλος το μόνο που θέλεις να κάνεις είναι να κλείσεις αμέσως εισιτήρια για Παρίσι..

http://www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=745939

Reading challenge

Καλή κι ευτυχισμένη χρονιά!!

Για πρώτη φορά φέτος σκέφτηκα να θέσω αναγνωστικούς στόχους. Ίσως το γεγονός ότι την προηγούμενη χρονιά δεν διάβασα όσα βιβλία θα ήθελα, ίσως για να πειστώ να τελειώσω επιτέλους τα βιβλία που βρίσκονται στο κομοδίνο μου τους τελευταίους μήνες και κυρίως γιατί το 2019 προβλέπεται να είναι μια φουλ απαιτητική χρονιά (baby is loading..), αποφάσισα να δοκιμάσω λίγο περισσότερο τον εαυτό μου και να διαχειριστώ καλύτερα τον χρόνο μου. Έτσι, ο πρώτος και βασικός αναγνωστικός στόχος για το τρέχον έτος είναι να καταφέρω να ολοκληρώσω τουλάχιστον 30-35 βιβλία (ελπίζω να είναι περισσότερα βέβαια) και ο δεύτερος να κινηθώ αναγνωστικά σε διαφορετικά μεταξύ τους λογοτεχνικά είδη. Ο «μαραθώνιος βιβλίων» ξεκίνησε ήδη… Το μόνο που μένει είναι να δούμε αν θα τερματίσω!